Uczenie się mimowolne

Można tu mówić przede wszystkim o uczeniu się mimowolnym, będącym odpowiednikiem mimowolnej tendencji do naśladowania. To mimowolne naśladowanie ma równocześnie charakter uczenia się ubocznego, niezamierzonego (uczenie się przez dziecko właściwej danemu środowisku mimiki5, gestów, manier itd.). Ponadto można odnosić tę nazwę do pewnych form uczenia się intencjonalnego. Bliższa analiza odnośnych przypadków wykazuje jednak, jak to słusznie podkreśla P. Guillaume, iż trudno tu mówić o uczeniu się przez s a mo naśladownictwo. W gruncie rzeczy działają tam inne mechanizmy, dające się sprowadzić do form uczenia się omówionych już poprzednio. Tak więc w pewnych przypadkach uczenie się przez naśladownictwo jest rodzajem uczenia się pamięciowego; ktoś uczy się np. tańca przez naśladowanie tańczącego; nie pozostaje mu wtedy nic innego, jak starać się przede wszystkim zapamiętać jak najdokładniej formę ruchów i ich kolejność. Intencja naśladownictwa ma tu głównie to znaczenie, iż jest pobudką oglądania i zapamiętywania.

Podobne strony: Opony zimowe niemowlę masło shea Uczenie przez zrozumienie i nie tylko.