Uczenie się uboczne
Na zakończenie zajmiemy się pokrótce tzw. uczeniem się ubocznym. Nie jest to wprawdzie odrębny rodzaj uczenia się, który można by przeciwstawiać innym poprzednio omawianym rodzajom, niemniej jednak jest zjawiskiem swoistym, a psychologia pedagogiczna zwróciła na nie ostatnio specjalną uwagę. Pojęcie uczenia się ubocznego zarysowuje się jasno wtedy, gdy analizuje się rolę intencji w procesach uczenia się. Wspominaliśmy już poprzednio o tym, że nabywanie wiedzy lub sprawności może dokonywać się bez udziału wszelkiej intencji. Jednak i tam nawet, gdzie intencja jest obecna, przedmiotem jej nie musi być to, co zjawi się później jako produkt uczenia się. Szczur biegający po labiryncie zdradza niewątpliwie pewną intencję, ale intencją tą nie jest wyuczenie się sprawnego biegania po labiryncie, lecz zdobycie pokarmu. Opanowanie labiryntu jest tu ubocznym produktem czynności, która z punktu widzenia podmiotu tej czynności nie jest uczeniem się. Ale nawet i w tych przypadkach, kiedy samo uczenie się jest wyraźnym celem jednostki, proces uczenia się może dać inne jeszcze wytwory aniżeli te, które były świadomym jego celem.
Podobne strony: ortodonta automatyka do bram szczyrk trasy narciarskie Uczenie przez zrozumienie i nie tylko.